Bir ofiste, bir lobide, bir bekleme alanında bulunan insanlar aynı mekânı paylaşıyor. Işık her gün aynı yerden giriyor, oturma düzeni herkes için ortak. Yine de o mekândan çıkarken herkes başka bir şey taşıyor. Biri kendini rahat hissediyor, biri nedenini bilmeden yoruluyor. Biri bir köşede uzun süre kalıyor, bir başkası aynı köşenin önünden geçip gidiyor. 

Tavanın yüksekliği, ışığın nereden geldiği, kapıdan girince insanın nereye yöneldiği. Mekânın büyük kararları bunlar. Bir mekânı kendimize ait hissettiren şey ise daha ince bir yerde duruyor: elin değdiği yüzeyde, gözün takıldığı renkte, oturduğunda altında bulduğun dokuda. Bir mekânı hatırlarken çoğu zaman bu kararları değil, o katmanı hatırlıyoruz. 

Renk ve malzeme dünyamızı Stilistimiz Aslı Gürşen kuruyor. Seçki sürekli yenileniyor, aynı parça her yeni seçkiyle birlikte yeniden başlıyor. Birkaç yıl önce seçtiğimiz bir kumaş bugün başka bir şey söylüyor. Bu yüzden mobilyaya bir moda markası gözüyle bakıyoruz. Renkler ve malzemeler değişiyor, seçkiyi bir arada tutan bakış değişmiyor.

Kumaşın bir formun üstünde ne yaptığını kendi aramızda uzun süredir konuşuyoruz. Kvadrat Orta Doğu Bölge Direktörü Gitte Nyhus Holm ve partnerimiz Jeyan Ülkü Mimarlık’tan misafirlerimizle B&T House'ta bir araya geldiğimizde de bu soruların peşinden gittik. 

Bir mekâna bakarken kaç renk olduğunu saymak, mesela. Birinin tek renk gördüğü yerde bir başkası dört renk görüyor. Hangi malzemenin mekânı yukarı çektiğini, hangisinin sessizce aşağı çektiğini ayırmak. Burada ne eksik kalmış, neresi değişse insanın enerjisi açılır. Bir renk yanındakiyle birlikte değişiyor, saymaya çalışırken bile yerinde durmuyor. 

Aynı projeye birlikte baktık, herkes başka bir şey gördü. Bir uzlaşmaya varmadık ve buna ihtiyaç da duymadık. 

Konuşma bir noktada masada durmadı, B&T House'un içindeki parçalara yaklaştı. Karşıdan tek bir renk gibi duran yüzeye yaklaştıkça içinden birkaç renk birden çıkıyor, iplikler ayrışıyor. Aynı kumaş, nereden baktığınıza göre başka bir kumaş oluyor.